Op Twitter kwam er een oproepje voorbij van Bol.com_boeken voor twee vrijkaarten van het event van Mieke Kosters.
Eerst
dacht ik leuk, ik moet afvallen dus misschien is het wel iets voor mij.
Toen dacht ik nee ik doe niet mee, wie weet is het heel zweverig en
krijg je zo'n Yes Man effect van die film met Jim Carrey. Dus niet
gereageerd, maar toen kwam er een paar dagen later weer een oproepje
voorbij en ik dacht waarom ook niet, dus gereageerd en ik werd nog
uitgekozen ook, lucky me!!
Dus zaterdag was het het uur der waarheid, erop of eronder, we gingen ervoor!
Ik
wist totaal niet wat ik kon verwachten, dus ik ging er helemaal open
in. Het was ten eerste erg druk, heel erg druk! Ik had verwacht met
mensen zoals mij, de iets grotere maat, maar nee, er liepen ook dunne
vrouwen, waarvan ik eerlijk gezegd dacht wat doen jullie hier? Jullie
hebben dit helemaal niet nodig, jullie zien er prachtig uit!
Na
de koffie mochten we plaatsnemen en zat ik naast Manon. En dan begint
Mieke te praten en gaandeweg weet je wel, dit weet ik allemaal, maar zij
zegt dus doe er ook iets mee!! Tuurlijk weet je van jezelf dat je te
dik bent en als het nog niet duidelijk is, dan zie je dat wel op al die
onflatteuze foto's die je niet wilt zien of gezien het feit dat je heel
snel langs de spiegel loopt en vooral jezelf niet in de spiegel wilt
zien! Tuurlijk weet je ook wel dat dat hele pakje koekjes niet op hoeft
of die hele reep chocolade... Het zijn allemaal dingen die je weet, maar
feit is wat je ermee doet.
De boodschap kwam wel even
binnen en toen moesten we ook nog eens kennismaken met onze buren en ik
maakte dus kennis met Manon. Zij begon te vertellen dat ze in een jaar
tijd 25 kilo was kwijtgeraakt en ik dacht, maar als zij dat kan, moet ik
dat ook kunnen!! En op dat moment werd alles zo heftig dat ik spontaan
begon te huilen. Ik wil al zo lang van mijn kilo's en jaren geleden ben
ik binnen een mum van tijd 10 kilo kwijtgeraakt met Margriets Streep je
Slank, gen dieet alleen calorieen tellen en sporten op de Wii. Toen kwam
ik op een punt waarop de weegschaal niet meer achteruit wilde en dat
duurde wel een maand en daar bovenop een enkelblessure en toen heb ik
het bijltje erbij neergegooid en kwam er weer eens + 15 kilo bij.
Ik
was eigenlijk van plan om in de pauze weg te gaan en niet meer terug te
komen, als het niets was, maar ik ben samen met mijn moeder tot het
einde gebleven en heb daar definitief de knop omgezet. Het is niet de
schuld van iemand anders of iets, het zit in mijn hoofd, het zijn mijn
eigen keuzes en dat was best even confronterend vond ik, ik was erg
emotioneel zaterdag, sorry dames die even kwamen buurten bij me tijdens
het event!
Ik ga nu de challenge aan samen alle andere dames van de FB-pagina Afslanken met Flair. En nu word ik slank en niet anders!!!
Zondag
werd ik eigenlijk al meteen op de proef gesteld. Ik ging met mijn
schoonzussen naar het theater, in de pauze wilden zij koffie met iets
lekkers. Het eerste wat in mij opkwam is dat ik NEE zei, maar toen dacht
ik als ik nu nee zeg, voelik mij rot als zij aan het eten zijn, baal ik
de rest van de middag en dan ga ik vanavond uit onvrede snaaien.
Weet
je ik kan heel goed tegen chips, pinda's, nootjes, chocolade zet dat
voor me neer en dan kan ik nog wel opbrengen dat ik dat laat staan, maar
zet gebak voor mijn neus neer of een stukje kaas of worst of een
toastje brie geheid dat ik daar geen nee tegen zeg.
Dus
toen kwam het neer op keuzes maken en ik zei JA tegen de apfelstrudel
bij de koffie. Ik heb heerlijk genoten, een dikke 10!! En 's avonds
thuis heb ik broodjes hamburger gemaakt, in plaats van mayonaise heb ik
hamburgersaus genomen en in plaats van frietjes had ik een
rauwkostsalade, sla met tuinkruiden, stukje komkommer, tomaat, eitje, 5
croutons en een beetje dressing en zo bleef ik toch binnen de lijntjes
en voelde ik mij supergoed!!
Dus het kan wel af en toe
die apfelstrudel, maar let dan op wat je voor de rest eet. Ik probeer
1500 calorieen aan te houden, maar liever heb ik 1300. Ik zat zaterdag
op 1300 en gisteren op 1200.
Normaal hou ik mijn
afvalpogingen altijd voor me, maar dit is anders. Dit is geen
afvalpoging, dit is een gedragswijziging!! Ik heb er goede moed in, ik
ben alleen bang voor dat kantelpunt bij 10 kilo, ik hoop zo dat de boot
dan wil kantelen zodat de weegschaal dan toch verder aftelt!!
Zaterdag
kregen we een bonbon van Mieke om echt van te genieten. Ik bewaar hem
voor zaterdag, dan is mijn tweede weegdag en hoop ik dat ik al iets
resultaat kan zien en als beloning heb ik dan de bonbon!
We
kregen ook een hangertje, die heb ik aan mijn tas gehangen, zodat ik
altijd herinnert wordt aan waar ik mee bezig ben en ik hoop dat die
herinnering mij helpt de juiste keuzes te maken op de moeilijke
momenten!!
Ben natuurlijk ook meteen gaan wegen en meten, ik wil ook wekelijks
hiervan een blog bijhouden, met alles wat goedging, maar ook met alles
wat minder goed ging.
Dit is mijn before foto, gemaakt op 9 januari, mijn verjaardag!
Ik woog zondagochtend 95,4 kilo, dat houd ik aan als mijn begingewicht
en buikomvang (schrik niet) 119 cm! Mijn streven is 70 kilo, 65 kilo zou
helemaal mooi zijn met mijn 165 cm, we zien wel, we gaan ervoor en de
hele wereld mag het nu weten!!!
